وبلاگ دست دوم

بعد از تموم شدن کارمون تو دفتر فاطمی شنبه ساعت ۳ بعد از ظهر تو لابی هتل لاله جون کندم تا بتونم بگم نه.فعلا کیس کامپیوترم رو امانت بردند.فرمودند که کیس که کیس نیست یک لخته خونه .شاید برگرده .البته شاید.منظورم کامپیوترمه.
بعد از کارمون قرار شد با این نرم افزار خیلی خدا nuendo یک میکس موسیقی مشترک بزنیم.یک ترانه با انتخاب اون یک صدای زمینه با انتخاب من.من کمی ذوق بخرج دادم کنار صدای زمینم چندتا صدای کلاغ اول کار و چند تا صدای حیوون شوم وسط کار اضافه کردم.آخرشم جیغ پرستو.جوری که اگر چشمهات رو ببندی خواه نا خواه حس میکنی تنهائی .وسط جنگل.اما به ترانه که دل بدی یک جوری تو اون وسطای جنگل یک راه پیدا میکنی که بتونی از اونجا بودن لذت ببری.مهم هم همینه.یعنی تو موقعیتی که هستی لذت ببری نه این که از اون موقعیت فرار کنی.کار بیشتر شبیه یک زبان مشترک دونفره شده.از اون زبانها که همیشه تو هر رابطه دونفره ای ایجاد میشه.
یک دوره فشرده خیلی سخت رو گذروندم.سعی کردم که بی راه نرم. این دفعه خیلی محکم بودم.خودم نشکستم ولی کسی رو شکوندم.الان تموم دردم همینه. جوری که اون شب خیلی بد خوابیدم.کنار کار زیاد یک جنگ سخت هم با خودم داشتم. موقعیت های که کمتر تو زندگی برات پیش میاد. اما من بله رو جای دیگه گفتم.
خیلی دلم میخواست با اون دوست سابقم رابطه صمیمی گذشته رو داشتم می شستم کنارش و بی پرده باهاش مشورت میکردم که تو از تصمیمت راضی هستی؟حالا همین موقعیت رو به من پیشنهاد میدی.اونوقت هر چی میگفت عینا همون کار رو میکردم.
شاید فقط  مرور یک جمله سرزنش کننده باعث شد که از ساعت ۳ تا ۸ شب تو لابی  برای فرزان دلیل بیارم .بعضی وقتها خیلی خر غرور میشم.همچین رگش باد میکنه که دیگه نفسم بالا پائین نمیشه.پشیمون نیستم.این انتخابم با اون انتخاب قبلی که توش اذیت شدم خیلی متفاوته. یک سلکت دوطرفه که حتی یک پیشنهاد بزرگ هم نتونست کمرنگش کنه.

خوشحالم که خطم به خیر شدیم.

نوشته شده در ۱۳۸٦/٧/٢٤ساعت ۱:۳٧ ‎ق.ظ توسط مهران نظرات () |


Design By : Night Skin